Avondteam De Baronie C kampioen in klasse A2 van de NBSB!

Maandag 23 februari 2026 was voor ons als schakers van bovengenoemd team een historische dag, omdat wij, met zelfs nog één ronde te gaan, kampioen werden in onze klasse. Hieronder een korte samenvatting hoe dit, van tevoren totaal niet verwachte, kampioenschap tot stand kwam.

We begonnen in oktober 2025 thuis tegen onze clubgenoten van het iets sterkere De Baronie Avond B, welke match ons gelijk een mooie 3-1 overwinning opleverde. Daarmee was de toon gezet, want de volgende vier wedstrijden leverden driemaal een overwinning en slechts eenmaal een gelijkspel op. Daardoor stonden we na vijf wedstrijden opeens op kop met slechts één verliespunt. Het team uit Roosendaal, RSG A, had tot en met de vierde ronde steeds ongeslagen, met één matchpoint meer dan wij, aan kop gestaan, maar omdat ze de laatste match onverwachts hadden verloren, was de stand na vijf rondes opeens omgekeerd en stonden wíj met een matchpoint meer aan kop.

En laat nu net RSG A op maandag 23 februari 2026 onze tegenstander zijn! Omdat er na deze wedstrijd nog maar één speelavond zal zijn, was het duidelijk dat we bij winst kampioen zouden zijn, bij een gelijkspel nog steeds aan kop zouden staan, maar bij een verlies de zaak niet meer in eigen hand zouden hebben.

Vermeldenswaardig is nog, voordat we deze laatste match beschrijven, dat Bouke Jansma tot en met match vier de teamcaptain was, maar dat hij ten gevolge van een vervelende ziekte daarna deze taak over moest dragen aan Roy van Stralen. Dat was overigens zeker geen verlies, want Roy heeft deze taak geweldig op zich genomen.

Dan nu de laatste wedstrijd. Roy had in Roosendaal voor de volgende opstelling gekozen: Bord 1 Roy van Stralen, bord 2 Hazem Al-Khawaja, bord 3 Zef Hendriks en bord 4 Karoly Kapitany. Ik laat hieronder, in volgorde van het aflopen van de partij, al deze spelers zelf aan het woord:

1. Zef: “De opening was een lopergambiet. Ik kreeg er een vrij agressieve stelling door. Ik zag de mogelijkheid van een verborgen combinatie, die mijn tegenstander in eerste instantie nog had kunnen voorkomen, maar hij zag hem niet. Dat kostte hem een stuk en daarmee de partij.”
2. Hazem: “We speelden de beslissende wedstrijd: 4 tegen 4. Als we samen zouden winnen, werden we kampioen. Maar deze wedstrijd ging om meer dan alleen een titel. We droegen hem op aan onze captain Bouke, die momenteel zijn eigen zware strijd tegen kanker voert. Ik had een sterke tegenstander. De opening verliep goed en de stelling bleef lang in evenwicht. Later won ik een pion, maar stond ik iets achter in ontwikkeling. Door rustig stukken te ruilen hield ik controle over de stelling. Toen zag ik dat Zef al had gewonnen en de anderen beter stonden. In het belang van het team besloot ik remise aan te bieden. Dat werd geaccepteerd. Niet veel later was het zeker: we waren kampioen. Deze overwinning is voor Bouke. Terwijl wij vochten op het bord, vecht hij een veel grotere strijd. Captain, dit kampioenschap is voor jou. ♟️????”
3. Karoly: “Mijn tegenstander opende met c4. Maar in plaats van Engels werd toch de Meraner opening gespeeld. Wit had een tamelijk agressieve opening willen spelen, maar vergat de subtiele tussenzetjes. Zo sloeg zwart op tijd toe en veroverde een kwaliteit plus pion. Voor zwart was het een hierna een gemakkelijk spel. Na een desperado offer van wit kwam zwart zelfs een volle toren voor. Tja, toen zag wit eindelijk het onmogelijke in en gaf op.”
4. Roy: “Mijn partij ging best aardig. Materiaal was gelijk en mijn stukken stonden iets actiever. Wel had mijn tegenstander een iets veiligere koning. Ik besloot een loper te offeren om meer druk uit te oefenen maar gaf daarna per ongeluk mijn dame weg. Een anticlimax na een spannende partij. Ik baalde van de blunder maar het mag de pret niet drukken, dat we de competitie hebben gewonnen.”

Bovenstaande teksten betekenen gewoon dat we via 1-0, 1,5-0,5, 2,5-0,5 naar een schitterende 2,5-1,5 overwinning waren opgestoomd. Als (mede-)captain moet ik bij bovenstaande teksten wel toevoegen dat:

1. Het lijkt dat Roy, die als enige verloren heeft, een slechte partij heeft gespeeld. Weet echter dat dezelfde Roy tot en met match 5 een score van 100% had waarbij hij vijfmaal op bord 1 steevast de sterkste tegenstander trof (!!);
2. De twee overwinningen van de avond (Zef en Karoly) op naam kwamen van twee 80-plussers!! Oftewel schaken is een sport voor jong en oud en leeftijd is niet belangrijk om nog fantastische wedstrijden te spelen.

Kortom, we zijn trots op het gehele team, waarbij ook ons vaste teamlid Rob de Ruyter, onze eenmalige invaller Kees van Dongen en ondergetekende allemaal hun aandeel hadden; als er eens eentje een slechte avond had, compenseerden de andere teamleden dat verlies. Voor de volledigheid de namen met volledige resultaten tot nu toe:

Oftewel, iedereen heeft zijn aandeel gehad in dit geweldige resultaat.

Roy en ik zijn trots op jullie!

Dan nu even de tussenstand na zes wedstrijddagen:

* Eén wedstrijd minder gespeeld.

Tenslotte: op naar volgend seizoen in een hogere klasse.

Dat zal een lastig jaar worden, want als je ziet dat zelfs ons A-team met een gemiddelde rating van ruim 1900 in de onderste regionen bivakkeert, zal het voor ons team dat gemiddeld onder de 1800 zit niet meevallen. Maar, net als bij NAC, kun je beter af en toe degraderen om dan weer een feestelijke promotie mee te maken dan continu nét boven de degradatielijn te spelen.

Hoe dan ook, we gaan er gewoon voor: ons team met fantastisch schaakspel en ik met mijn ziekte.

Mede namens teamcaptain Roy,

Bouke.