SV De Baronie 1 tegen Landau Terneuzen 1

Zaterdag 7 februari: de tocht naar Terneuzen

Ja, het was weer zo ver, KNSB zaterdag competitie en wij moesten met Team 1 van SV De Baronie de tocht naar Zeeland maken, Terneuzen wel te verstaan. Mooi gebied. Terneuzen heeft een lange geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De plaats ontstond als een nederzetting aan de Westerschelde, belangrijk voor handel en scheepvaart. In de 14e eeuw werd Terneuzen versterkt met vestingwerken, omdat het strategisch lag tussen Vlaanderen en Zeeland. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog speelde de omgeving een rol in de strijd tussen de Republiek en Spanje. In latere eeuwen bleef Terneuzen belangrijk als haven, vooral door de aanleg van het kanaal naar Gent (1827–1829), dat zowel handel als industriële groei stimuleerde. In de 20e eeuw groeide Terneuzen uit tot een industriestad, mede dankzij de komst van Dow Chemical in de jaren ’60. De haven ontwikkelde zich tot een van de grootste zeehavens van Nederland, wat de stad economisch vormde. Vandaag de dag is Terneuzen een mix van historische elementen, industrie en moderne infrastructuur, een belangrijk knooppunt voor industrie en scheepvaart, een mix van moderne voorzieningen en rustige woonwijken, omgeven door polderlandschap en water. Een mooi gebied om eens een weekendje weg te ‘dromen’. Maar, niet voor ons nu! Wij moesten er tegen aan, tegen Landau Terneuzen 1.

Laat ik er mee beginnen om te zeggen dat het wel een enerverende zaterdagmiddag was. Niet alleen de heen en weer reis, even circa 260 km gereden, maar weg om 1100 uur en thuis om 2000 uur. Ik benijd die ‘Zeeuwen’ niet die dat toch regelmatig moeten doen als ze eens een potje willen schaken voor de zaterdagcompetitie ergens in Brabant.

Onze opstelling was redelijk standaard, Sebastiaan moest werken en Maarten Seerden was een welkome versterking uit team 2. Dus aan bord 1. Rob van Berkel met wit tegen Gwijde Vincent, bord 2. Carlos Hemmers met zwart tegen Gertjan Verhaeren die bijna 2200 ELO rating heeft, bord 3. Bas Beijer met wit tegen Tom Liessens, bord 4. Jasper Willeboordse met zwart tegen Wim Versporten, aan bord 5. Maarten Seerden met wit tegen Aäron Zootjes, bord 6. Philippe Blankert met zwart tegen Willy Simons, bord 7. speelde ikzelf met wit tegen Koen Dhuyvetter en bord 8. was Bibi Nooren met zwart tegen Ivo Lagendijk. De gemiddelde rating lag rond de 1926 bij Landau Terneuzen en bij ons op 1928. Bij Landau kwam dit duidelijk door de zeer hoge rating van de tegenstander van Carlos. Wat verder opviel was dat er wel een ruim aantal Vlaams sprekende spelers bij Landau zitten.

Na zo’n uurtje spelen zag je overal een redelijk evenwicht in de stellingen, alleen Bibi stond een pion voor, maar daarmee had haar tegenstander wel twee open lijnen en dat kan nog wel eens opbreken. Maar zoals gezegd, het ging gelijk op. Ik heb niet veel rond kunnen lopen, want ik had mijn tijd nodig tegen Koen. We waren in een Slavische verdediging gekomen en het ging langzaamaan helemaal dicht staan. Dus als ik nog iets wilde dan moest ik er voor zorgend dat of de dame vleugel of de koningsvleugel ruimte had. En dan nog, moeilijk om er door heen te geraken.

Terwijl ik in een diepe afweging zat, ging Maarten recht op staan, keek even triomfantelijk naar mijn kant en fluisterde in mijn oor, “ik heb gewonnen”. Mooi Maarten, ik heb er niet veel van gezien, behalve dat ik vond dat hij meer ruimte had en die heeft hij dus benut. Maarten schreef: “Met wit kwam ik in een semi-slavische stelling terecht. M’n tegenstander rokeerde kort maar oriënteerde al z’n stukken op de damevleugel, waardoor ik met 15. Lxh7+ een klassieke ‘Greek gift’ kon aanbieden. De zwarte koning kwam hierna open te staan. Dergelijke stellingen zijn natuurlijk lastig verdedigen. Mijn spel in de aanval daarna was niet perfect, maar het lukte mijn tegenstander niet om compensatie te creëren en na 29 zetten gaf hij op omdat er niets meer te doen was tegen 30. Dh7#.” En daarmee hebben we het eerste puntje binnen, stand 1-0 voor ons.

Na Maarten zag ik ook dat Rob niet meer op zijn plek zat en dat zijn koning fier prijkte midden op het bord ….. dus hij had gewonnen. Rob gaf daar over aan: “In een gesloten Siciliaan  werden al vroeg de dames geruild. Er ontstond een gelijke stelling. Zwart beging enkele onnauwkeurigheden in het middenspel waardoor ik met wit licht voordeel kreeg. Ook kon zwart niet meer rokeren. Zwart speelde op de 20e zet een offday zet, zoals mijn tegenstander het omschreef. Een beslissende fout die niet meer te herstellen was. Enkele zetten later was het afgelopen, ik kwam een pion voor en ging een stuk winnen. Zwart hield het voor gezien.” Daarmee staan we op 2-0 voorsprong, mooi gedaan Rob!!

Inmiddels was ik zo’n beetje er uit wat ik wilde, mede geholpen doordat mijn tegenstander Koen, de damevleugel muurvast had gezet. We waren op de 30^ste zet aangekomen en ik had net 30. Tfg1 gespeeld, zie afbeelding. 

Er is nog maar aan iedere kant één stuk van het bord. Het analyse programma van Chess.com geeft aan Tb8-g8 in deze stelling. Ik weet niet of dat nou zo’n goede zet zou zijn geweest, maar Koen speelde Kh8-g8. Mijn hele opzet was om dat paardoffer mogelijk te maken op h5 en dus zonder lang na te denken deed ik 31. Ph5: In de analyse achteraf kwamen we tot de conclusie dat er eigenlijk nog niet eens zo heel veel aan de hand was voor zwart. Oké, wit haalt een pion op, maar dan moet je nog heel veel doen daarna. Koen sloeg meteen en dat was beter geweest om niet te doen. Er volgde dus 31…g6xh5 32. g6, Lg6: 33. Tg6:, Pf8 34. Tg2, en toen speelde hij 34…..Tb7. Ik denk dat 34….Kh7 hier een betere zet zou zijn geweest en dan moet ik nog zien of ik de winst er uit kan halen, immers na 35. Tag1, kan dan Lh7 worden gespeeld. Maar goed, zo ging het niet. Na 34….. Tb7 volgde uiteraard 35. Tag1, De8 36. Pg6 en hier antwoordde Koen te nonchalant, zo gaf hij later ook aan, met 36. ..Pg6: en volgde 37. Tg6:, Ta8a7 38. Dh5: en nog steeds is het echt niet allemaal zonneklaar, maar ja, dan moet je geen blunder maken. Koen speelde  zonder echt na te denken 38…..Tf7 en op mijn 39. Tg7: + gaf hij meteen op. Linksom of rechtsom dame verlies. Stand op dat moment dus 3-0 in ons voordeel. Dat gaat niet slecht.

Toen ik zo’n beetje begon rond te kijken, zag ik dat Jasper niet meer aan het bord zat, er stonden twee koningen in het midden van het bord, ergo remise. Jasper gaf in zijn commentaar aan: “Wit speelde de egel (hedgehog), een opening waar niet echt een dreiging van uitgaat en waarin hij in het begin eigenlijk niks doet behalve de stukken op zijn plek zetten (pionnen b3, d3, e3 & g3. Lb2 & g2, Pe2 & d2). Ik koos voor mijn vertrouwde zwarte London opstelling en kon deze dus ook rustig opzetten. Misschien had ik wat scherpers moeten kiezen want al snel zat de stelling redelijk dicht. Wit kreeg wel het loper paar maar die stonden tegen pionnen aan te kijken en konden dus niet veel doen. Ik had dus het paarden paar maar kon daar ook geen vreemde sprongen mee doen of zo. Ik probeerde nog wat op de flank met mijn a & b pionnen maar wit bleef ook voorzichtig spelen en na zet herhaling besloten we tot remise.“ Stand 3½ – ½ in ons voordeel. Dat moet toch lukken?

En, jazeker, want toen ik terug kwam uit het koffiegedeelte zag ik Philippe overeind gaan staan, hij keek me aan en zei zachtjes dat zijn tegenstander had verloren. Zoals Philippe schreef: “ik had op bord 6 met zwart een redelijk makkelijke partij. Wit opende met g3 Pf3 Lg2, en presteerde het om na 5 zetten al -0.4 te staan, door te weinig ruimte in te nemen. Ik beheerste met zwart de ruimte, en won planmatig een achtergebleven pion op d3 en wel door exd3 waardoor ik meteen een mooie verre vrijpion had. Foutenmarge volgens Stockfish-chessbase: wit 0.54, zwart 0.16. De kenners onder ons weten dat dit ‘zeer precies’ betekent. Maar, toch niet precies genoeg, want ik merkte dat wit op zet 20 een gelijkmakend tijdelijk kwaliteitsoffer kon brengen. Op dat moment troostte ik mezelf met de gedachte dat mijn  tegenstander dat waarschijnlijk niet zou zien en kreeg ondanks de arrogantie van deze gedachte gelijk. De rest was een ‘kwestie van techniek’.” Nou, daarmee was de winst binnen, stand 4½ – ½ in ons voordeel. Mooi gedaan Philippe.

Nog drie partijen gaande. Carlos stond minder tegen een zeer sterk spelende Gertjan Verhaeren, maar dat mag ook wel met een rating van bijna 2200. Toch dachten we dat er wel wat remise kansen in zouden kunnen zitten. Maar de voortzetting die Carlos koos was waarschijnlijk niet de beste. Zijn koning stond hevig onder druk en Carlos lanceerde gewoon een keiharde tegenaanval, echt niet slecht! Maar ergens ging het mis in het kiezen van de zetten. Jammer, gevochten als een leeuw Carlos! Stand 4½ -1½ in ons voordeel.

Het was toen al ruim voorbij de klok van ‘vijven’. Bibi en Bas nog beiden bezig. Bibi had ergens een kwaliteit moeten inleveren en Bas stond zo rond half zes twee pionnen achter in een toreneindspel.  Zo tegen zessen moest Bibi de vlag strijken. Jammer gewoonweg, ik was er heilig van overtuigd dat een remise er in had gezeten. Maar zoals we zo vaak zeggen: ‘de beste stuurlui staan aan wal’. Achter het bord moet je het kunnen. Stand 4 ½ – 2 ½ in ons voordeel. Eigenlijk dacht ik toen zo rond zes uur, Bas, je gaat het niet halen jongen, maar het geeft niet, want uiteindelijk gaat het om het team resultaat en dat zat wel snor. Nou Bas heeft hier het volgende over te zeggen: “Beste Jo,  een kleine samenvatting zoals gebruikelijk. Aan bord 3 zat ik met wit tegen een goed voorbereide tegenstander. Hij speelde de geaccelereerde draak, waar ik een Maroczy bind op speelde, echte aanrader! Echter, werd er een aparte lijn gespeeld, die ik nog nooit had gezien. Db6 gevolgd door Dd8 meteen nadat zijn dame werd aangevallen. Toch, dit was computerpreparatie, aangezien het allemaal top-engine was. Ik begon een vroege koningsaanval, die ik er behoorlijk gevaarlijk uit vond zien. Toch, ik bleek helemaal geen dreiging te hebben, waardoor ik een eindspel in ging met één pion minder, moet te houden zijn toch? De eerste 15 zetten hield ik de remise, totdat ik nog een pion blunderde in een verloren positie. Nu, stond ik twéé pionnen achter, wat soms te houden is (zwart met toren op a1, pionnen op a2 en h3 en koning ergens op de e-lijn en wit zijn koning op h2 en toren op a8 o.i.d.), maar niet in dit geval. Middenin, had ik remise kunnen houden, met een absurde en onmogelijk vindbare Tb5! Zonder een directe dreiging. Voor de exacte positie, moet je het maar aan mij op de club vragen. Mijn tegenstander raakte in tijdsnood en kon de winst niet zo simpel vinden, aangezien een toreneindspel met 2 pionnen extra nog steeds moeilijk te winnen is. Met nog een tiental seconden op zijn klok, blunderde hij simpelweg een pion en was de remise binnen na 5 en een half uur en meer dan 90 zetten per persoon spelen. Zolang ik dit maar niet verloren had. “ Nou Bas, de aanhouder wint is een NL spreekwoord en dat heb je bewezen. Het was tegen 1830 toen we konden vertrekken, maar met goed resultaat sapristi! 5-3 winnen van Landau Terneuzen vind ik een prima uitslag. Team bedankt voor jullie inzet en de spelers van Landau, dank voor de spannende middag, het was de trip waard!

Nog even voor ik afsluit een kort bericht over de wedstrijd in de NBSB avondcompetitie van Team A tegen Dongen A. 1. Carlos Hemmers tegen Roelant Schoots, 2. Rens Oomen tegen Mark Maas, 3.  Jo Godderij tegen Xander Mahieu en 4. Willem van der Linden tegen Mahmut Baysan. De gemiddelde rating was bij ons 1924 en bij Dongen 1878. Echt allemaal spannende partijen, niemand kreeg ook maar iets cadeau en tegen de klok van elf uur ’s avonds stond het 1½ – 1½ (allemaal remises)  alleen ik was nog aan het spelen. Een pionnetje meer had ik in een toren plus loper  eindspel voor mijn tegenstander en ik zelf had toren plus paard. Geen gemakkelijke om te winnen, maar op een gegeven moment kon ik een toren ruil krijgen en toen kwam het paard tegen de loper goed tot zijn recht, dus winst. Eindstand 2½-1½ in ons voordeel. Maar we bungelen met 4 matchpunten nog steeds onderaan. Werk aan de winkel Team A!!

Jo Godderij, Vz SV De Baronie, TC Team 1 en Team A