Zaterdag 13 december 2025: ’t Paardje 1 tegen De Baronie 1

Ja, het was weer zo’n zaterdag, een KNSB competitie dag. Zin in! Lekker naar ’t Paardje in hun speellocatie in Hooge Zwaluwe. Mooi dorp, ik ben er ontzettend vaak door heen gefietst. Het is een klein dorp onder de rook van Breda en deze schilderachtige nederzetting maakt deel uit van de gemeente Drimmelen. Het hele gebied staat bekend om zijn rijke agrarische erfgoed en pittoreske landschappen. Het naburige Lage Zwaluwe wordt vaak in een adem er bij genoemd, de geschiedenis gaat enkele eeuwen terug. Het hele gebied heeft een landelijke charme, met open polders en een netwerk van kleine waterwegen die overblijfselen zijn van historische inspanningen voor waterbeheersing in de regio. Een soort van weerspiegeling van de traditionele Nederlandse levensstijl op het platteland, met natuurlijke schoonheid, waardoor het aantrekkelijk is voor fiets- en wandelliefhebbers. Lekker weg van de drukte van de grotere steden.

Schaakvereniging ’t Paardje, ‘huist’ eigenlijk in Made. De club is opgericht in november 1972 en dus al over de 50 jaar jong (wij zijn 2,5 keer zo oud????) en ze hebben ongeveer 40 leden als ik de website goed interpreteer. Een gezellige club weet ik van een paar SV De Baronie leden die ook in Made de interne competitie spelen. Ik denk daar toch echt eens over na, zeker nu onlangs Marc Govers van ’t Paardje naar onze club is gekomen om bij ons ook de interne mee te spelen. Extern blijft Marc bij ’t Paardje. Tja, dat hebben we gezien zaterdag 13 december.

Wij speelden min of meer in de standaard opstelling, beetje schuiven, maar niet veel. 1. Rob van Berkel met wit tegen Jasper Willemsen, 2. Sebastiaan Dijksman met zwart tegen William van den Bosch, 3. Carlos Hemmers met wit tegen Marc Govers (ja, die Marc!), 4. Philippe Blankert met zwart tegen Peter van den Hout, 5. Jasper Willeboordse met wit tegen René Stadhouders (de TC van ’t Paardje 1), 6. Bas Beijer met zwart tegen Jesse Joosen….. een opkomend talent bij ‘t Paardje heb ik begrepen en Bas bij ons, dus … dat belooft wat….. 7. Jo Godderij met wit tegen Johan Lips en 8. Bibi Nooren met zwart tegen Kay Jansen. Ons gemiddelde ratingverschil ligt 75 punten hoger in ons voordeel ….. nou nog waarmaken.

Na een kort welkomstwoord door René konden de klokken worden aangezet en het spel beginnen…… alleen ….. mijn tegenstander was er niet ….. heb ik weer. Jasper bood nog aan om te ruilen omdat ik vorige keer reserve was en niet had gespeeld, dank daar voor Jasper, maar de indeling was al doorgegeven …. Dus .. slikken maar Jo en amuseer je de rest van de middag maar met kijken. Stand wel al vast hierdoor 0-1, dus dat was dan wel weer meegenomen. Na ruim een uur spelen, keken René en ik elkaar even aan en wisselden enige woorden in de trant van: het ziet er allemaal knap ingewikkeld uit op alle borden, en dat was ook zo. Maar het ging ook allemaal redelijk gelijk op, Rob en Sebastiaan, toch wel wat minder ruimte, Bas en Jasper daarentegen meer ruimte dan hun tegenstander, Bibi iets meer in de verdediging dan ze zou willen, Philippe goed in evenwicht en Carlos en Marc…. ja die leken wat mij betreft op een remise af te stevenen. Tja Marc, dat is natuurlijk een loyaliteitsvraagstuk. Spelen bij beide clubs, gevestigde orde bij ’t Paardje en geen vijanden maken bij SV De Baronie. Dat vereist een diplomatieke aanpak en na 1,5 uur ongeveer kwam Carlos naar me toe om aan te geven dat Marc remise aanbood, de stelling was ook in evenwicht en ook Carlos had geen zin in een soort van ‘broedermoord’ met onze nieuwe clubgenoot. Oké, stand ½ – 1½. Je mag blijven Marc (????).

Bij Bas ging het echt goed. Een spannende pot was het, dat vond Bas ook. Bas had al vroeg in het spel een vervelende dubbelpion op de c-lijn bij zijn tegenstander veroorzaakt en daar is hij op gaan drukken. Jesse, die ook echt een sterke partij speelde ging voor een aanval op de koningsstelling van Bas, maar het leek mij wat voorbarig en niet met voldoende stukken. Door de druk van Bas op die c-pion kantelde toch langzaamaan het geheel in het voordeel van Bas, die echt weer een van zijn diepe combinatoire partijen speelde. Bas zei er over: ”Ook ik was deze dag weer van de partij en voor het eerst niet op bord 8. Toch, op bord 6 lijk ik geen andere openingen te krijgen, want voor de derde keer in dit externe seizoen (ja 3 van de 5 potten dus) kon ik een Dames-Indisch op het bord toveren met de zwarte stukken. Jammer wel, want deze opening is momenteel in onderhoud voor een ietwat dynamischer en scherper alternatief naar mijn mening. Net zoals tegen de Pion vorige maand, werd het paard op f6 gepakt na h6, maar dit werd gevolgd door 7. e4 i.p.v. 7. e3 destijds. Iets minder solide en ambitieuzer, challenge accepted! In het begin wist ik de clash in het centrum te voorkomen en wachtte het nog even af om de juiste plannen te kiezen. Na Pc6 ging mijn tegenstander ervoor met d5 en nu had ik een doelwit op d5. Indien hij een pion zal slaan met zijn d5 pion, verschenen er twee eilanden waardoor ik dacht positioneel beter te staan. Met een hoop druk op zijn c4 en d5 pion, wist ik hier toch zeker een pionnetje te winnen. Echter, nadat mijn tegenstander iets te agressief in de aanval ging, waarvan ik de dreiging niet echt zag, wist ik nog een tweede pion te winnen met nog steeds een redelijk actieve stelling, al zeg ik het zelf. Met een open centrum is een flank aanval al snel van de baan en met een handige stukkencoördinatie (De3, Pg4 en zijn koning op h1 met pionnen op h2 en g2), wist ik zijn dame te winnen met aftrekschaak, wat tot resignatie leidde.” Mooi gespeeld Bas, je bent denk ik weer helemaal in vorm. Stand ½ – 2½, we gaan de goede kant op!

Redelijk snel daarna zag ik zo rondlopend dat het bij Philippe en Peter van den Hout langzaamaan een remise achtige stelling werd, temeer omdat Philippe een voortzetting die voordeel had kunnen opleveren had overzien. Philippe meldt daarover het volgende: “ Hoi Jo, (net thuis de partij door chessbase 26 gehaald met Stockfish 17.1). Ik krijg met zwart niet zo vaak Spaans tegen, en kan dus weinig oefenen. Maar ik koos mijn lievelingsvariant, waarbij de ongewone witte zet 11. Lg5 me niet beviel. De voor deze variant kenmerkende druk vanuit zwart kon niet meer. Bij het Stockfish-analyseren bleek al een betere manoeuvre voor zwart, en daarna: na 11. Lg5 kan zwart gewoon pionwinst pakken, op onverwachte wijze, (11….Pxe4! 12. Lxe7 Pc6xe7) waarna Pe4 gedekt staat en zwart +0,3 in het voordeel blijft (zie diagram). Voor de volgende keer even onthouden. In de partij leek wit verder overwicht te krijgen, maar door een goede ’terugveervondst’ van mijn kant raakte de stelling precies in evenwicht, waarna ik met goedvinden TL remise aanbood. “

Prima zo Philippe, stand 1-3 in ons voordeel. Verder rondlopend zag ik toch bij zowel Rob tegen Jasper Willemsen en Sebastiaan tegen William van den Bosch nog steeds moeilijke stellingen op het bord staan en ook Bibi tegen Kay Jansen stond nog redelijk passief. Jasper beter, al met al dacht ik op dat moment (rond 1500 uur, twee uur spelen voorbij) dat er echt een goede kans was op winst, maar dan moet er op de eerste twee borden wat gaan gebeuren, temeer omdat Rob een pion moet inleveren en dus echt moet gaan knokken voor remise.
Sebastiaan begon zwaar positioneel te spelen, daar heeft hij niet meteen altijd de meeste zin in, maar net zoals tegen de Pion uit vorige keer, ging hij hier ook het onderste uit de kan halen op positioneel gebied. Sebastiaan schrijft hier zelf het volgende over: “Net als de vorige ronde speelde ik met zwart de Caro-Kann tegen 1.e4. Mijn tegenstander speelde de doorschuifvariant met Pf3. Nadat ik mijn witveldige loper in de eerste paar zetten van f5 naar g6 en h5 had gespeeld wist ik in ieder geval zeker dat we uit de theorie waren. Met alle stukken op het bord vonden we beiden rokeren alsnog zonde van de tijd en ging wit voor een aanval over de koningsvleugel. Mijn stelling leek gedrongen, maar de witte koning die op e2 stond en een dame op e3 gaven mij genoeg aanknopingspunten om via de damevleugel iets te proberen. Op zet 25 kon ik mijn paard op b4 (zie diagram) beslissend offeren en op zet 29 de dame insluiten, waarna wit opgaf. “

Ik vond het knap Sebastiaan, langs de zijlijn mee kunnen kijken en mijn conclusie is: je wilt weliswaar liever met wit spelen (dat weet ik), maar tot nu toe in dit competitie jaar heb je een betere score met zwart…. Misschien toch stiekem jouw favoriete kleur aan het worden? Goede winst, stand 1-4.

Inmiddels kunnen we zeker zijn van de winst, want Jasper gaat zeker remise er uit kunnen halen (hij staat echt beter) en bij Bibi is het tij duidelijk gaan keren. Na aanvankelijk redelijk passief te hebben gestaan weet Bibi door een foutje van Kay een kwaliteit te verschalken, weliswaar in een moeilijke stelling, maar dat geeft Bibi zeker niet uit handen. Zij schrijft daarover: “ Ik had zwart en kwam prima uit de opening (Najdorf). Mijn tegenstander ging vrijwel meteen voor h3 en g4, wat een goed veld voor zijn paard op f5 creëerde. Ik wilde die zo snel mogelijk weg hebben dus sloeg ik zijn paard met mijn loper, waardoor hij wel het loperpaar kreeg en een hele sterke loper op g2. Hoewel het volgens de computer gelijk was, had hij wel veel meer ruimte op de koningsvleugel. Daarom besloot ik hem op de damevleugel aan te vallen met b5 en Pc4. Hierna ging mijn tegenstander echter zeer de fout in, omdat hij had gemist dat ik zijn dame kon pennen met mijn loper na een ruil op e3, waardoor hij een kwaliteit moest offeren. Daarna werden bijna alle stukken afgeruild, waardoor ik in een winnend eindspel kwam met toren tegen loper. Aantal zetten later gaf hij op.” Mooi gedaan Bibi, leuke partij geweest en voor Kay jammer van dat foutje. Stand 1-5.

Snel daarna werd het ook remise bij Rob van Berkel en Jasper Willemsen die echt een sterke partij speelde zo gaf Rob me ook aan. Het eindspel gaf met lopers van ongelijke kleur en weliswaar een pion meer voor Jasper, toch niet genoeg kans om de volle buit voor Jasper Willemsen binnen te halen. Wel een mooie partij om naar te kijken (ik had tenslotte tijd zat????).

Stand 1½ – 5½ en alleen Jasper Willeboordse nog bezig tegen René Stadhouders. Ook dat was een partij om met interesse te volgen. Zwaar positioneel spel van beiden, Jasper wel in het voordeel en ik dacht eigenlijk de hele tijd dat hij het moest kunnen winnen. Maar ja, dan moet je het achter het bord wel nog waarmaken. Jasper schrijft daarover het volgende: “Na een volgens het theorieboek 100% nauwkeurig gespeelde Jobava Londen opening (met een kleine zet verwisseling) had ik een gunstige positie bereikt om de partij echt te beginnen. Echter ging het vanaf daar niet meer met 100% ???? en koos ik blijkbaar toch de mindere voortzetting. Ondanks dat, had ik nog steeds de betere stelling maar was het lastig om een doorbraak te vinden, er was alleen een open F-lijn waar we allebei om streden. Helaas was zwart iedere keer net op tijd om alles te verdedigen. Na torens afruil bleef er een dame+paard eindstelling over waarin ik misschien ietsjes beter stond (~+1.5 volgens Stockfish) maar om dat eventueel nog te winnen zou lang duren en aangezien de rest klaar was en we al dik gewonnen hadden nam ik zijn remise bod toch maar aan.” Ja en terecht Jasper, want het had inderdaad nog lang geduurd en de vraag blijft of je hem achter het bord zou hebben gewonnen, want ook René is natuurlijk geen gemakkelijke tegenstander, eindstand dus 2-6 in ons voordeel.

Onze tegenstanders van ’t Paardje, dank voor de plezierige schaakmiddag en succes met de overige wedstrijden. Team dank voor jullie inzet en spirit om er weer vol voor te gaan. We staan in de middenmoot, met nog 4 ronden te gaan. Dat worden nog spannende wedstrijden, met twee keer uit naar Zeeland, ik reken op jullie!

Jo Godderij, TC Team 1 en Vz SV De Baronie