kop13.jpg

Interne competitie ronde 26 d.d. 9 april 2019

Groep A
Gewonnen staan? Vermoeidheid gaat parten spelen? Profiteert de tegenstander? Dit waren allemaal ingrediënten in de partij tussen Henk Verstappen Mark Smits. De eerste had er voor kunnen zorgen dat zijn opponent de eerste nederlaag van het seizoen zou krijgen. Maar ja, een kleine onoplettendheid werd Henk fataal. Gedurende de partij had hij alles in de smiezen, maar door een onjuiste zet kon Mark optimaal profiteren om de stelling open te breken door een combinatie te doen die Henk de gehele partij had weten te voorkomen. Balend huiswaarts en Mark blijft in de zetel zitten om kampioen te kunnen worden. Overigens heeft hij nog af te rekenen met Rob van Berkel en Rens Oomen, want beiden staan op gelijke hoogte qua punten. Rens zal er alles aan willen doen om Mark geen clubkampioen te laten worden, want zij spelen onderling nog tegen elkaar. Wie gaat er met de winst vandoor en is daardoor de beslissing gevallen? Of gaat Rob nog roet in het eten gooien en gaat er als lachende derde mee vandoor? In ieder geval heeft Rens twee punten moeten inleveren, want in Frank Verkooijen had hij een geduchte tegenstander en dan is winnen niet zo vanzelfsprekend. In een onderhoudend gevecht deden beiden niet voor elkaar onder en toen de kruitdampen waren opgetrokken bleef er een evenwichtige stelling over. Derhalve een puntendeling. Rob van Berkel had eveneens geen makkelijke tegenstander, maar op de een of andere manier weet hij toch een winstweg te vinden in een gecompliceerde stelling. Kind van de rekening werd Edwin Lessmann. Drie koplopers met een totaal van 100 punten. De strijd in de achterhoede om in de top 5 te belanden woedt in hevigheid voort. Vijf spelers komen hiervoor in aanmerking of er moeten wonderen gebeuren dat anderen, die niet vermeld worden, een woordje mee gaan spreken. Kees Ooms had een iets grotere kloof kunnen hebben als hij in de tijdnoodfase iets slagvaardiger zou zijn geweest tegen Hans Korsse. Nu kwam Kees nog goed weg, want met graagte nam hij het remiseaanbod van Hans aan. Sebastiaan Dijksman wist halverwege de partij Willem van der Linden een stuk afhandig te maken. Wat Willem ook probeerde, Sebastiaan liet zich niet van de wijs brengen en speelde de partij vakkundig uit. Leo Rietveld en Jasper Willeboordse schitterden door afwezigheid, maar beschikten nog wel over het inzetten van een joker. Door al deze ontwikkelingen is de top 8 als volgt:
1. 100 punten: Mark Smits (wp 2227)
2. 100 punten: Rob van Berkel (wp 2132)
3. 100 punten: Rens Oomen (wp 2110)
4.   86 punten: Kees Ooms
5.   85 punten: Sebastiaan Dijksman
6.   84 punten: Henk Verstappen (wp 2132)
7.   84 punten: Leo Rietveld (wp 2101)
8.   84 punten: Jasper Willeboordse (wp 2069)

Groep B
Wie o wie gaat het hoogste schavotje betreden? Er zijn nog 11 gegadigden, tenzij anderen ineens de geest krijgen en boven zichzelf uitstijgen. Het verschil tussen de nummer 1 en 11 bedraagt slechts zes punten en dit zo gedicht als men zelf wint en de hogere geplaatste verliest of een remise behaald. Het laatste gaat wel langzamer. In ieder geval blijft het ongewis en de komende zes ronden zal duidelijk worden wie de langste adem heeft en is men afhankelijk wie tegen wie zal spelen. Voorlopig maken Hans Korsse en Bas Ligtenberg de dienst uit en hebben een voorsprong van vier punten op een achtervolgend septet. De eerste had zelfs aan de leiding kunnen staan, als hij niet in zware tijdnood het moeilijke eindspel tegen Kees Ooms remise gaf. Bij analyse bleek dat Hans de betere papieren heeft, maar ja als je nog slechts 1 minuutje hebt, weliswaar krijg je na iedere zet 30 seconden erbij, durf je dan het risico te nemen. Het gebeurde niet en beiden waren enigszins, achteraf gezien, toch wel tevreden met een puntendeling. Een raar voorval deed zich voor in de partij tussen Karoly Kapitany en Bas Ligtenberg. Geen van beiden had echte winstkansen toen plotseling de eerste een zet deed die niet verantwoord was. Losgelaten is losgelaten. Dus Bas kreeg zomaar de winst in de schoot geworpen toen zijn opponent een toren in de aanbieding deed. Door dit resultaat is Bas medekoploper geworden. Jo Godderij was het land uit en beschikt niet meer over jokers en loopt zo wat achter de feiten aan. Het voordeel is dat je wel wat “mindere” tegenstanders kunt treffen. Overigens is Jo blijer met meer tegenstand en het op eigen kracht wilt halen. Bouke Jansma had eveneens andere besognes en zette zijn laatste joker in. Fred Pardoel rekende af met een van zijn concurrenten. Hij versloeg Frank Creuels en daardoor staat Fred gedeeld derde. Gerjos Dielissen is van plan zich te gaan bemoeien om de prijzen. Hij nam het op tegen de leider van groep C, Paul Boeren, en Gerjos wist te winnen. Een paar pionnetjes meenemen en het wordt een stuk makkelijker om te winnen. Niet denken dat jij er al bent, maar rustig alles onder controle houden en de tegenstander wordt radeloos. Kees de Leeuw heeft ook nog goede kansen om hoog te eindigen. Hij won van Simon den Hengst die daardoor wat naar achteren wordt gegooid. Marc Ermes vindt zichzelf nog niet uitgeschakeld voor een hoge positie. In ieder geval deed hij wat hij moest doen om een kanshebber te blijven: winnen. Van zijn drang om te winnen werd Janleendert Dogterom de dupe. De laatste die op zes punten van de leiders bivakkeert is Michiel Stafleu, die in een zeer moeilijk en lastig eindspel Rolf Goossen de baas bleef. De eerste moest wel aandachtig blijven spelen, want anders zou het zomaar eeuwig schaak kunnen worden. Wat Rolf ook probeerde, het lukte niet en dan is de winst voor zijn opponent. Na al deze ontwikkelingen ziet de top 11 er zo uit:
  1. 82 punten: Hans Korsse (wp 1980)
  2. 82 punten: Bas Ligtenberg (wp 1971)
  3. 78 punten: Jo Godderij (wp 1988)
  4. 78 punten: Bouke Jansma (wp 1937, sb 2090)
  5. 78 punten: Fred Pardoel (wp 1937, sb 1878)
  6. 78 punten: Gerjos Dielissen (wp 1908)
  7. 78 punten: Karoly Kapitany (wp 1880)
  8. 78 punten: Kees de Leeuw (wp 1848)
  9. 76 punten: Marc Ermes (wp 1942)
10. 76 punten: Frank Creuels (wp 1909)
11. 76 punten: Michiel Stafleu (wp 1897)

Groep C
Het schakersleven gaat niet over rozen en dan kan de voorsprong die opgebouwd is zomaar verdwijnen als sneeuw voor de zon. Hij heeft nog wel de touwtjes in handen, maar moet wel iemand naast zich dulden en dat is lang geleden. Ik heb dan over Paul Boeren die met twee vingers in de neus leek af te stevenen op het kampioenschap in deze groep. Maar ja, de weg is lang. In ieder geval speelde hij tegen Gerjos Dielissen duidelijk niet zijn beste schaak of houdt hij van offeren. Dan moet alle wel kloppen. En dat was het niet. Hoewel Paul nog van alles probeerde om Gerjos op het verkeerde pad te krijgen, lukte hem dat niet en daardoor verliest Paul de heerschappij in zijn groep. Hij deelt de koppositie met Frans Bayings die gebruikmaakte van een joker en zo twee punten inloopt. Astrid Martens is op weg naar de voornoemde koplopers. Zij versloeg een van de naaste kanshebbers voor de top drie, Gideon Deijkers. De laatste haakt nu wat af, vier punten achterstand, maar zeker nog niet kansloos. Frank Vermetten gooit alles in de strijd om een zo hoog mogelijke positie te bereiken. Kampioen worden is dat de insteek? Hij heeft zichzelf weten te belonen met een winstpartij tegen Gertjan Portengen. Daardoor staat Frank gedeeld derde. Rob de Ruyter en Nico Zaal hebben een “tactische” remise behaald. Zij speelden tegen elkaar en wie verliest kan zich als geen kanshebber meer beschouwen. Wat doe je dan tegen een mede concurrent? Juist, je maakt het elkaar niet te moeilijk en berust in een puntendeling. Jan de Gardeijn heeft de mogelijkheid aangegrepen om zich te roeren voor het kampioenschap. Hij won van Gerard Goverde en dan ziet de top 8 er zo uit:
1. 74 punten: Paul Boeren (wp 1949)
2. 74 punten: Frans Bayings (wp 1840)
3. 72 punten: Astrid Martens (wp 1811)
4. 72 punten: Frank Vermetten (wp 1655)
5. 70 punten: Gideon Deijkers (wp 1824)
6. 70 punten: Rob de Ruyter (wp 1812)
7. 70 punten: Nico Zaal (wp 1811)
8. 70 punten: Jan de Gardeijn (wp 1692)