Wie denkt dat de laatste ronde vol zou staan van de spanning kwam bedrogen uit. De gedoodverfde prijswinnaars, niet allemaal overigens, kozen snel eieren voor hun geld, waardoor er een stuk spanning en sensatie uit bleef.
Groep A
Het is hem gelukt. Voor de dertiende maal (overigens een record) als lid zijnde van SV De Baronie is Rob van Berkel er in geslaagd clubkampioen te worden. In de alles beslissende partij tegen Ger Hahn was het zo bekeken. Voor het bord in vuur en vlam zou staan waren de stukken al weer in het doosje beland. Een puntendeling was immers voldoende. Willem van der Linden kon daardoor niet meer op gelijke hoogte komen met Rob van Berkel. Alleen als de laatste zou verliezen en Willem zou winnen, dan was het mogelijk. Maar ja, door de remise van Rob was de spanning verdwenen. Willem probeerde nog wel de teamleider van het eerste, Kees Ooms, beentje te lichten, maar deze wilde niet meewerken en zodoende werd de vrede getekend. De derde stek was al in handen van Jasper Willeboordse. Hij wilde het seizoen in positieve zin afsluiten, maar zijn tegenstander, Edwin Lessmann, dacht daar kennelijk anders over. Hij drong Jasper tot verdedigen en met een mazzeltje, zoals Edwin zelf aan gaf, werd de partij in mineurstemming voor Jasper afgesloten. Een nederlaag op de valreep, maar wel zeker van het podium. Door zijn overwinning bereikte Edwin de hoogste positie sinds zijn lidmaatschap bij De Baronie. Hij bleef zelfs Dick Straathof en Kees Ooms voor. De top 5 van deze groep wordt gecompleteerd door Dick die in een zeer taaie partij net André van Weelde van zich af wist te houden en hierdoor is de laatste top 5 van het seizoen 2011-2012 ontstaan:
1. 120 punten: Berkel,R.v.
2. 116 punten: Linden,W.v.d.
3. 110 punten: Willeboordse,J.
4. 106 punten: Lessmann,E.
5. 106 punten: Strathof,D.
Groep B
Het zat er aan te komen en het moestal gek gaan wilde hij niet de titel binnen halen. De enige bedreiging voor Chiel von Meijenfeldt was André van Weelde. Als de laatste zou winnen en Chiel zou verliezen dan eindigden de heren gelijk. Echter op Sonneborn-Berger punten zou Chiel dan tot winnaar verklaard worden. Maar helaas kwam het niet tot deze ontknoping. Waarom niet? Heel simpel. Chiel had het na een half uurtje wel gezien en Arno Slagboom nam genoegen met een remise en daardoor stelde de teamleider van het vierde zijn eerste plek veilig. André van Weelde (95 punten) kon nog worden achterhaald door een drietal achtervolgers zijnde Bouke Jansma, Hans Korsse en Maurits Creyghton (allen 91 punten) Aangezien Bouke Jansma forfait gaf en nog een joker in kon zetten, wist André dat er nog twee schakers, Hans Korsse en Maurits Creyghton, op gelijke hoogte zouden kunnen komen met hem als hij zou verliezen. De nestor van onze club wist helaas het seizoen niet af te sluiten met een zege. Hij moest het onderspit delven tegen Dick Straathof die echter alles naar boven heeft moeten halen om te kunnen winnen.
De overgebleven concurrenten weten exact wat ze moesten doen. Winnen en Bouke valt van het podium en zelf eindigen ze gedeeld tweede. Is het zo ver gekomen? Neen, want beiden verloren hun cruciale partij. Maurits Creyghton speelde fanatiek op de aanval tegen Joop Lengkeek die echter aan de andere kant van het bord tegen counterde. Hier had Maurits helemaal niet opgerekend. Hij dacht dat zijn vrijpionnen eerder aan de overkant zouden zijn, maar de vijandelijke loper verhinderde dit en daardoor kregen de a- en b-pion van de tegenstander ineens vrijspel om naar de overkant te gaan. Jammer voor Maurits, maar hij valt net buiten de prijzen. De kans voor Hans Korsse om Maurits te passeren. Hans kwam echter in de verdrukking te staan in de eindspelfase tegen Hennie Daniëls. De laatste wist niet hoe het af te maken, maar zag plotseling kansen de stelling van Hans binnen te dringen en zodoende een stuk te winnen. Hans was teleurgesteld dat hij het zo ver had laten komen. Achteraf is het makkelijk. Hierdoor is de eindstand van de top 5 in deze groep:
1. 102 punten: Meijenfeldt,C.v.
2. 96 punten: Weelde,A.v.
3. 94 punten: Jansma,B.
4. 92 punten: Korsse,H.
5. 92 punten: Creyghton,M.
Groep C
Het moest raar gaan lopen in deze groep de laatste ronde. Drie gegadigden voor de eerste plek. De beste papieren heeft Joop Lengkeek (91 punten), dan Janleendert Dogterom (90 punten) en Han Li (88 punten). Een van deze drie gaat met de hoogste eer strijken. In ieder geval viel de tweede vermelde kandidaat af. Hij zit in China te genieten van een welverdiende vakantie en maakt dus geen kans op de titel. Hiervoor blijven dus Joop en Han de beste kans behouden. Remise voor Joop is voldoende en alleen bij verlies van hemzelf en winst van Han gaat de titel naar de laatste. Is het er van gekomen. In ieder geval heeft Joop het niet makkelijk gehad tegen Maurits Creyghton die furieus van start ging. Joop zette de andere kant van het bord in brand en wie zou het eerst promoveren. Het was duidelijk dat Joop dat zou zijn, want zijn loper bleek sterker dan het paard van zijn tegenstander. Echter zo ver kwam het niet, want Maurits gaf de ongelijke strijd op. Door dit resultaat kan Joop zich kampioen wanen van zijn groep en heeft het recht op promotie naar de B-groep. Op basis van zijn rating zal hij daar zeker naar toe gaan. Han Li ging eveneens fel van start tegen Marc Ermes, die echter een tegenaanval opzette. Beiden kwamen er niet door en dan is het resultaat wel duidelijk: een draw en daardoor wordt het goede spel van Han beloond met de derde plek (zelfs gedeeld tweede). Gerjos Dielissen (83 punten) had duidelijk zijn zinnen gezet om het seizoen waardig af te sluiten. Lange tijd meegedaan om de titel, een behoorlijke dip gekregen, maar toch weer opgekrabbeld. In de onderlinge confrontatie tegen Raymond Vingerhoeds (83 punten) moest hij winnen om bij de beste vijf van deze groep te zijn. Hij voldeed aan deze eis en passeerde zijn opponent op de ranglijst. De vijf beste geëindigden in deze groep zijn:
1. 96 punten: Lengkeek,J.
2. 91 punten: Dogterom,J.
3. 91 punten: Li,H.
4. 88 punten: Dielissen,G.
5. 84 punten: Vingerhoeds,R.
